Rüyamda yine uzaya asansörle çıktım. Bu sefer ailemle uzayda tatil yapıyorduk, açık büfe restoranı olan bir yerde. Ama yiyecekler hiç de güzel değildi uzayda. Böyle kapsül şeklinde filan hepsi, tatları da berbat. Bu iğrenç şeyleri yemem ben diye şımardım hemen ben, annem vardı çünkü yanımda. Kendime yiyecek birşey aradım, aralarında yenilebilecek en güzel şey Lays patates cipsiydi. Ben de cips yedim, ama ellerim yağlandı. Sonra ıslak mendil var mı dedim, bana kolonyalı mendil getirdiler. Kolonya kokusundan hiç hoşlanmıyorum.

Onun dışında bir sorun yoktu uzayda. Yemek yemek ilginçti tabii, yerçekimi olmayınca insan ne yapacağını şaşırıyor. Bazen öyle şaşırıyor ki, uzaydaki bir bilgisayardan msne girip arkadaşlara, naber lan ben uzaydayım,haha inanmıyorsan kamera açayım, bak yerçekimi yok gibi şeyler yapabiliyor insan. Ben de yaptım haliylen.

Buna benzer saykodelik 72 rüya gördükten sonra uyanınca bunların sebebinin ateş olduğunu farkettim. Yani alnımdaki ateş, grip oldum galiba. Ama ateşkes ilan etmem uzun sürmedi. Zaten onunla anlaşabiiyoruz biz.

Kadın yazarlar ne güzel, yani kitapları demek istiyorum. Yani evet, erkek yazarlar da güzel, yani kitapları demek istemiştim, ama kadınlarınki bir başka gibi. Böyle kadın eli değmiş gibi, nasıl anlatsam, çok zengin birşey gibi. Yani evet, erkek yazarların kitaplarında da çok zenginlikler var, ama kadınlarınki bir başka gibi. İç dünyaları çok zengin bence. Duygu geçişlerindeki yumuşaklık insana huzur veriyor. Yani evet, erkek yazarların da geçişleri yumuşak olabiliyor ama, kadınlarınki daha yumuşak gibi. Böyle kadın yazarların karakterlerinin iç dünyası çok ince hislerle dolu, çok anlamlı. Yani evet, erkek yazarların da karakterleri çok ayrıntıcı, çok derin, ama kadınlarınki bir başka ya. Yani seviyorum ben kadın yazar. Onu demek istemiştim.

Bundan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmayacak. Gerçekten bak. Bu kadar boş bir laf uzun zamandır aklıma gelmemişti. Yani zaten her zaman hiçbirşey eskisi gibi olmuyor. Ve zaten büyük ihtimalle istemeyiz eskisi gibi olsun. Nostajicilik yaparak isteriz tabii, veya kötüye gittikçe de isteriz. Ama yani demek istediğim, zaten ne olursa olsun, eskisi gibi olmuyor. Ve zaten biz yeniyi seven şeyleriz, yani insanlarız. Şaşırmayı da seviyoruz. Yaşasın şaşırmak. Objektif olmak gibi işte, asla objektif olamayacağımızı bilip olmak istememiz gibi yani. Uzun lafın kısası, bundan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmayacak.

mandalina juice is here.